Cumartesi Pittsburgh, Boston ve Charlotte havaalanlarindan gectim. Geciktirilmis aksam yemegimi Charlotte'da bir Sbarro'da, extra yagli vejeteryan pizza dilimleri ile gecistirdim.
Sali gunu yine Charlotte'taydim. Sabah kahvaltisi havaalanindaki Starbucks'tan, ogle yemegi Quiznos'dan, aksam yemegine vakit kalmadigi ve yenebilir bisiler bulamadigim icin iki battal boy bademli Snickers yuvarladim. Ucakta hostes halime acidi da bir sira ondeki first class'a gecirdi beni. First class'in da oyle matah bir yani yok. Eskidenmis yolculuklarda istakoz servisi... Simdi yemek bile vermiyoruz.
Havaalanlarinda yenebilir bisiler bulamamaktan sikayetciyim. Soyle fiyati uygun, minimum muhendislik urunu, dogal, hani "mutfakta biri mi var" dedirten cinsten, yiyince midenize oturmayan ya da yuzunuzun yag kusmadigi yiyecekler dusunuyorum... Dusunuyorum da bulamiyorum. Hani diyorum, ilerde acaba havaalanlarinda bu tur bir restoran mi denesem?
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment